Skąd się wziął jedwab?

Jak to zwykle w Chinach bywa pomysł na pozyskanie jedwabiu z kokonów jedwabników spadł z nieba. Wedle legendy kokon przypadkowo znalazł się w czarce z wodą. Naczynie należało do cesarzowej Leizu, która zauważyła, że owad, choć obrzydliwy wytwarza niemal nierozerwalną nić. Dokładnie w ten sam sposób miała powstać herbata. Bohaterem opisującej ją legendy jest jednak nie cesarzowa, a cesarz Shen Nong, który zostawił kociołek z gotującą się wodą pod krzewem herbacianym.

jak_dbac_o_ubrania_z_jedwabiu_4

Właściwości jedwabiu

Pierwsi Europejczycy, którzy przybyli do Chin byli zafascynowani jedwabiem. Materiał był wyjątkowo gładki, lekki i wytrzymały. Żadna z dostępnych w Europie tkanin nie miała również aż tak efektownego połysku. Pod wrażeniem jedwabiu byli też Arabowie. Jedno z ich tradycyjnych przysłów mówi, że:

Jedwab wynaleziono po to, aby kobiety mogły w sukniach chodzić nago.

Początkowo tajemnicę produkcji jedwabiu znali jednak tylko Chińczycy. Gdy materiałem zaczęli się interesować kupcy z zachodu jedwab stał się ich dobrem narodowym. Metoda produkcji jedwabiu przez wiele lat była okryta tajemnicą, co odbijało się oczywiście na cenie materiału. Na jego zakup mogli sobie pozwolić tylko najbogatsi, ale nawet najwięksi dygnitarze nie wykorzystywali tej drogocennej tkaniny do strojów codziennych. Z jedwabiu szyło się jedynie suknie balowe i szaty ceremonialne.

jak_dbac_o_ubrania_z_jedwabiu_3

Dziś dostęp do jedwabiu jest już powszechny. Jedyną barierą w jego pozyskaniu jest cena, która jest jednak warta jego niesamowitych właściwości. W przeciwieństwie do bawełny i tkanin syntetycznych jedwab nie przyciąga kurzu i roztoczy, dlatego jest wybawieniem dla alergików. Z tych samych powodów bywa też wykorzystywany do produkcji ekskluzywnej pościeli. Czysty jedwab niemal się nie gniecie. Jest również ceniony za wysoką higroskopijność i właściwości termoizolacyjne, dzięki którym skóra jest skutecznie chroniona przed zimnem i nie poci się.

Obraz namalowany przez Cesarza Huizong z dynastii Song – wczesny XII w.

Pielęgnacja jedwabiu

Tradycyjnych japońskich kimon w ogóle się nie pierze. Większość z nich zdobią niesamowite, ręcznie malowane wzory, które pod wpływem wody mogłyby zupełnie stracić kolor. Mimo to odświętne kimona są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Japonki stale dbają o to, by nie pobrudzić swojego stroju, bo nawet najmniejsza plamka wyklucza kimono z użytku. Pranie zastępowane jest sezonowym wietrzeniem.

jak_dbac_o_ubrania_z_jedwabiu_2Sukienka Bialcon >> Bluzka Patrizia Aryton >> Bluzka Patrizia Aryton >> Bluzka Duet Woman >>

Jedwab wykorzystywany do produkcji europejskich strojów nie jest aż tak wrażliwy, ale jemu również należy poświęcić wiele uwagi. Do prania jedwabiu nadają się jedynie bardzo delikatne detergenty i płatki mydlane. Temperatura na jaką możemy sobie pozwolić to maksymalnie 30ºC. Podobnie jak w przypadku wełny jedwabiu nie można wyżymać. Wodę należy delikatnie odcisnąć przy pomocy frotowego ręcznika. Suszenie na słońcu jest absolutnie wykluczone. Intensywne nasłonecznienie sprawia, że jedwab blednie i traci kolor.

jak_dbac_o_ubrania_z_jedwabiuKoralowa sukienka Patriza Aryton >> Czarna sukienka Patrizia Aryton >>

Przed praniem jedwabnego produktu koniecznie dokładnie zapoznaj się z jego metką. Jeśli zauważysz na niej napis, by prać go wyłącznie na sucho oddaj produkt to prania chemicznego. Bądź też bardzo ostrożna podczas prasowania. Temperatura żelazka musi być możliwie niska, a tkaninę warto przed prasowaniem delikatnie zwilżyć.

Gwarantujemy, że jeśli będziecie stosować się do powyższych wskazówek wasze jedwabne szale i bluzki staną się rodzinną pamiątką niczym japońskie kimona. Macie może już w szafach takie skarby?